2 มถุนายน วันเกิดกุ
มาแว้วว.....อ่ะเทอรอชั้นหน่อย
ชั้นตามไม่ทัน....อ่าโด่
กลับมาอั๊พแอ่นด้าวตามสัญญา
มีเรื่องมากมายมโหฬาลเลยเทอขา
อันแรกที่กุอยากจ่ะบอกเลย
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
พอล้ะไม่อยากย้ำมาก....
วันปรับสภาพกุเกือบจ่ะได้เป็น
"ขวัญใจค่าย"ซะแล้ว
โชคดีแกมร้าย
ของรางวัลเข็มจิ้มลูกโป่งใส่แป้ง....อ่าโด่
เกือบหลงกลพี่ พีเฟ็ค
กุโด่งดัง....บ้าบอเหมือนทุกที
ไม่เคยเปลี่ยน...อะไรๆก็เปลี่ยน
ปรับสภาพแม่งให้โดดหอสูง
พ่อมึงสิ....กุโดดๆเต้งๆ
เจ็บจิ๋มชิบหายเลย
เกือบเป็นหมันแล้วเทอ
บ่ายาโดดลงมาหน้าเขียวปั๊ด
เอากะเทอสิ........
วันนี้ท่าจ่ะอัพยาวเลยแหละ
อย่าเพิ่งเครียด...นะจ้ะ
วันรับน้องสุดหิน
กุเละๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเละมหึมาเลยเทอ
รับไม่ได้กับตัวเอง
ก่อนรับน้องฝนตกกระหน่ำ
ประดุจอยากให้พวกกุจมโคลนตาย
ไอ่ฝนบ้า......ป่อว์
ด้วยที่โรงเรียนของเรา
เป็นโรงเรียนวิด-คะนิด
พี่เค้าเลยเอาตะไคร้มาปักลงดินแล้วขอให้ฝนหยุดตก
ได้ผล...หยุดชะงักเลยเทอ
ก่อนที่จะหยุด
ได้รับการทรมานอย่างน่ารักจากพี่ๆ
ภายใต้คอนเส็บ"ยิ้มเปื้อนหน้า ใต้ฟ้าจุฬาภรณ"
จะทรมานแค่ไหนให้ยิ้มแล้วเงยหน้า
ป้าดดดดด.....ปวดคอ
กุอยู่ข้างๆโค้ดกะนักเรียนใหม่หน้าเหมือนบ่าวอมชื่ออั๋น
ซักพักลงจากศูนย์กีฬาแล้ววิ่งๆๆๆๆๆไปหน้าโรงเรียน
ไปอยู่ตรงหน้าป้ายสมาคมผู้ปกครอง
น้ำท้วมอีก.....โท้ฮานิ้ใคร่หุย
แล้วต้องคลานๆเข้าโรงเรียนแฉะๆแหมะๆ
เข้าไปก็โดนเลย....ส๊ะป๊ะอิ
กุโดนป้ายเด็กฝากอยู่น้ะ
ไม่ได้ถ่ายมาให้ดูไว้วันหลังก่อนเน้อ
กุโดนอุ้มด้วยว่ะ....น่ากลัวโคตร
เมียอิเถินกับเพื่อนมันโคตรแกล้งกุอ่ะ
ได้ดมโคลนจุฬาภรณด้วยเทอ
สงสารศัสยา...โคลนเข้ารูดัง
ไม่แน่ใจมีรูปมั้ยน้ะเดี๋ยวเข้าเวปโรงเรียนก่อน
อันนี้ตอนไปปรับสภาพมันไม่มีรูปตอนรับน้องให้ว่ะ
ออกกำลังกายตีห้าครึ่งง่วงหาพ่อ
พอรับน้องเส็ดภาคบ่าย
ว๊ากเก้อผู้ยิ่งใหญ่เสด็จแล้ว
แม่งพูด....ผมกับคุณชั้นกับเทอ
เสทือนใจว่ะพูดกุมึงยังจ่ะดีกว่า
ไม่ชอบว่ะเหมือนยังไงไม่รุ้
รู้สึกไม่ดีอยากได้แบบเถื่อนๆ
แต่ตลกดีว่ะ.....พี่เค้าพูดตลก
ห้ามหัวเราะด้วยน้ะมึง
มีคนหัวเราะแล้วพี่เค้าก็ตะคอกว่า
:เพื่อนคุณหัวเราะเพื่อนผมเห็นเพื่อนผมเป็นหมำหรือไง
ป้าดโท๊ะ...ฮานิ้โคตรตลกอ่ะ
แต่ว๊ากครั้งนี้เบๆมากแค่ยืนแล้วโดนด่าๆๆๆๆ
ไม่มีการทำร้ายใดๆเลยทั้งสิ้น
เซ็งว่ะ.......อิเด็กใหม่หน้าโง่
มันทำท่าเหมือนจะไม่เชื่อพวกกุ
ว่าเราเคยโดนอะไรมาก่อนหน้า
เล่าให้ฟังทำหน้าเหลอหลา
ทำท่าจ่ะไม่เชื่อ......รอวันไหนโดนก่อนเต้อะ
กุไปขอพี่เค้าว๊าก...เชื่อมั้ย
เชื่อเหอะขอจริงๆๆๆ
อิเด็กใหม่มันเย่อหยิ่งไม่เชื่อ
อยากให้มันโดนแต่พี่เค้าบอกว่า
ป๊าต๊อบและผอ.สั่งห้ามก้มหน้าปิดไฟ
ห้ามมีการเรียกว๊ากใดๆเกิดขึ้น
เสียใจมาก...ตอนนี้อยากโดนทำร้าย
แต่กุไม่ขอเอาพวกอิตวยน้ะ...ไร้ซึ่ง
พอว๊ากเส็ดก็ไปจับพี่รหัสต่อเลยว่ะไม่ได้อาบน้ำ
บูดๆๆๆงานนี้บูด.....กุได้พี่อิ๋งเป็นพี่รหัส
ไม่ต้องมาถามกุว่าคนไหน
กุเองยังเพิ่งเคยรู้ว่ามีพี่คนนี้อยู่โรงเรียนเราด้วย
แต่กุได้อ้ายแทนเป็นพี่เทคน้ะ
พี่เทค:พี่ที่ห้องทับเดียวกันคล้ายบัดดี้อย่างกุ4/2พี่เค้า5/2
กุรักพี่มอห้ามากๆเลยว่ะ
โคตรเคารพอ่ะตอนที่จะหมดค่ายปรับสภาพน้ะ
พี่เค้าโคตรดีกะพวกกุมากๆเลยว่ะ
พี่เค้าร้องไห้ด้วยแล้วบอกว่า
ไม่นึกว่าพวกเราจะดีแบบนี้
แล้วพี่เค้าก็กล่าวขอบคุณ
แล้วความเลวที่กุเคยทำไว้กะพี่เค้าก็ผุดๆๆๆๆขึ้นมาเต็มไปหมด
มันเลยล้นออกมาเป็นน้ำตา
เด็กเก่า:ร้องไห้เกือบทุกคน.....กระซิกๆ
เด็กใหม่:ร้องไห้ทำไมหลอ??
พี่เค้าจับมือเอาเทียนเรียงกันเป็นคำว่าเรา.....ร้องไห้เลยร้อนชิบหาย
พี่มอห้าดีที่สุดเลยตอนนี้มีความสุขมาก
โดยเฉพาะตอนที่มอตวยไม่อยุ่
สุขกายสบายใจ
เฮ้ยๆๆๆๆหอหนึ่งเปลี่ยนสี
เป็นสีส้มอ่อนๆ......ทำเพื่อห้องน้ำก็เหี้ยอย่างเดิม< < < < เนี่ยส้มแบบนี้เลย
เจ้าที่ก็ชุมเหมือนเก่า.....อ่าโด
ครูหอใหม่เกือบหมดเหลือคนเก่า2คน
หอชายคนส่วนหอหญิงก็นักมวยเก่า
กุไม่ทักไม่ไหว้ไม่อะไรกะมันเลย
ตอนเข้าหอวันแรกก็ด่าๆกุเล้าะ
รำคานชิบหายเลยว่ะ.....เข้าหอเซ้งมาก
โค๊ะ......อัพมาโคตรยาวไม่ถึงครึ่งหนึ่งที่เล่า
ใครอ่านมาถึงนี่ก็เยี่ยมยอดล้ะ
แต่กุจ่ะอัพต่อไปอ่านไม่อ่านเรื่องของพวกมึง
เพราะอัพทีหนึ่งก็ไม่ได้อัพยาวเลย
เข้าเรื่องต่อ.....
เมื่อตอนวันพุดที่23กุไปอาบฝนมา
สนุกสุดตีนโล่งมากสงสารอินุ่นเท้าแพลง
สะดุดกระโปร่งพื้นเมือล้ม....โง่สะใจไปเลยเทอ
แต่นุ่นสวยต้องสู้วิ่งกระเพกๆกะกุเขาด้วย
มีกะ อิเถิน อิแยมจิ อินุ่น
วิ่งกันสี่คนมีรูปมาฝากด้วย
อันนี้นอนกลางถนนแบบไม่อายใครเลยกล้องกุเกือบเจ้ง
วันนี้ที่25สอบของมหิดลยากโคตรพ่อ
เค้าจะคัดเอานักเรียนที่มีคะแนนผ่านเกณฑ์
ให้หัวล้ะหมื่น......ฮาไม่เอาโล้ะ
สอบมิติสัมพันทำได้น้ะเวลาน้องโคตรอ่ะ
เวลาก็น้อยมี40ข้อให้เวลา30นาที
สอบวิดคะนิดกุตอบได้ไม่ถึงสิบข้อเป็นอัตนัยซะด้วย
เล่าไรอีกดีวะ....วันนี้กุกลับบ้าน
แล้วต้องจากโรงเรียนไปอีกหนึ่งอาทิด
กุกลับมาผ่าฟันคุ้ดอีกข้องออก
แม่เลยให้หยุดอาทิดหนึ่งเลยแหละ
เพลาะมันจ่ะบวมเฉ่งเลยเทอ
แต่รอบกลับบ้านกลับวันที่30วันพุดเน้อ
กุน้ะพูดกลอกหูมันทุกวัน
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
ไม่สนใจกุเลยหูทวนลมกันหมด
อ่า...โด่ต้องได้ของขวัญสักชิ้นสิ
เด็กใหม่ปีนี้แรดๆมีเยอะเชียวเทอ
น้องมอหนึ่งชื่อ นัด-นะ-รี
เต้นโรตีจนพี่สุล้มอ่ะ...คิดดู
แล้วก็มีมังสวีรัดชื่อฟ้า
กินมังสวีรัดเพราะกระเพาะไม่ย่อยเนื้อสัตว์
เต้นกระจุยกระจาย......กุชอบ
แต่อิพวกแรดแบบน่าตบก็มีเยอะแยะ
เอาเหอะ.....ยังไงก็เพื่อนกันว่ะ
เออนึกถึงตอนเต้นต้องไปเจาะเลือดด้วย
โคตรเจ็บอ่ะเค้าเจาะเอาไปตรวจโรค
คนอื่นเค้าไม่เจ็กันน้ะ
แต่คนที่ฉีดกับหมอผู้หญิงแม่งเจ็บกันระเนระนาด
กุนิ้เลือดไหลเยอะเลย....ปวดก็ปวดช้ำยังไม่หายเลย
แล้วก็ต้องถ่ายรูปด้วยกุนิ้
รูป....อัปรีเป็นที่สุด
โป้เหล่น่าสงสารเหลืออยู่ดอกเดียว
ตอนนี้มันกำลังชักชวนคนที่มีแวว
เข้าร่วมสมาคมนางฟ้ากะมัน
มีแววหลายคนเลยน้ะเว้ยที่กุดูอ่ะ
แต่ยังไม่แตกยังไม่รู้สถานะตัวเอง
ว่าเพศไหนกันแน่.. ..ซักพักคนรู้ตัว
ดีใจกับโป้เหล่ด้วยได้อยู่ห้องนอนเดียวกับน้องไบท์
แต่โป้เหล่ตัดใจซะแล่ว
ผองเพื่อน:โป้เหล่ดีใจมั้ยได้อยุ่กับน้องไบท์
โป้เหล่:ไม่อ่ะเฉยๆ
ผองเพื่อน:(อึ้งซักพัก!!).....โป้เหล่เค้าได้เป้าหมายใหม่แล้วหลอ
โป้เหล่:อืม
ผองเพื่อน:ใครว้ะ!?!....วิดหลอ
โป้เหล่:ไม่ใช้.....เป้าหมายของกุคือเอา3.5ไปให้แม่
ผองเพื่อน:อ้วก.....อ้ากกกก!!
พี่รหัสกุไปทักคนผิดเห็นอิเถินเป็นกุ
กุเสียใจมากเลยเทอ
ใครๆก็เห็นกุเป็มทอม
กุไม่ใช่น้ะเว้ย.....อ่าโด่
ไว้รอไปงานแต่งกุล้ะกันเน้อ
รูปกุเอาให้นิดเดียวน้ะไปดูที่สไลด์เอาเองเน้อ
เอามาซึ้งกันหน่อคิดถึงพวกมึงโคตรพ่ออ่ะตอนวันอาทิดเค้ามาเที่ยวกันเยอะแยะ
อยากร้องไห้ว่ะ...ได้กอดได้หอมแปบเดียว
ไปละ.......น้ำตาตกในเลยว่ะ
เดินไปไหนก็คิดถึงแต่ภาพเก่าๆตลอดเลยว่ะ
เสียใจมากเลยที่ไม่มีพวกมึงเหมือนเก่า
รู้มั้ยวันนั้นอิมลเอาข้าวฟืนมากินที่หอ
กินกันอยู่ไม่กี่คน
มีกุ อิกาว อิมล อิเถิน อิเบียนัน
แค่เนี้ย......แดกไม่หมดว่ะ
เหลือเล็กๆน้อย....พื้นที่มันกว้างเกินไปว่ะ
ไม่แออัดแล้วมันไม่สบายใจเลย
มาแย่งกุกินอีกดิวะ...มันเหงา
กลับมาก็ทำไรไม่รุ้เอาเฟรนชิบมาอ่าน
ก็คิดถึงๆๆๆๆๆมันคิดถึงมากๆ
อารมมันขึ้นว่ะ.....กุรักมึง
กุมาอิดิด.....
เล่าเรื่องตอนแผ่นดินไหวหน่อยสิ
เค้าวิ่งลงหอกันจ้าล่ะหวั่น
ส่วนกุนอนหลับปุ๋ยอยู่กับอิมลอิเถิน
ตกใจตื่นเค้าลงหอไปหมดแล้ว
ตื่นมาอิมลถาม
หนองมล:ทำไมเตียงสั่นวะ??(ง่วงสะลึมสะเลอ)
นงนุช:กำลังจ่ะตอบว่าอิกาวสั่นเตียงแต่กุเหลือบไปเห็นต้นไม้โยกด้วยเลยบอกว่าแผ่นดินไหว
ทุกคน:ทำหน้าเหลอหลาไม่สะทกสะท้านแล้วก็ค่อยๆเดินลงหอ
สักพักมันก็หยุดสรุป.......สนุกดี
กุอยากให้มันไหวอีกกุชอบว่ะ
มันตื่นเต้นดีกุสนุกน้ะเวลามีไรแบบนี้
เห็นเค้าวิ่งหนีกันตลกดี
จำได้มั้ยตอนที่หอสามที่ควันเต็มหอไปหมดเลยอ่ะ
วันนั้นก็สนุกวิ่งกันจ้าล่ะหวั่น
กว่าจ่ะลงหอมาได้เกือบตาย
พอแผ่นดินไหวเส็ดกุก็ไปสหกรณ์
ไปดูเทเลวี้ชั่น....มันเปลี่ยนที่ล้ะ
เปลี่ยนมาไว้ข้างสหกรณ์
สหกรณ์เปลี่ยนไปมากเลยเทอดูดีขึ้นเยอะ
กว้างก็กว้างดูเป็นระเบียบดี
เด๋วนี้อะไรๆก็ดีขึ้นเว้นแต่นิสัยเหี้ยๆของพวกบ้าอำนาจที่ไม่เคยเลือนลาง
อิเถินจอมงัดหอ
ตอนนี้ทุกหอเข้าออกได้หมดโดยฝีมือนังเถิน
วันนั้นเที่ยงคืนโดมาหอหนึ่งมาหาเมีย
อินี่ท่าจ่ะเงี่ยนจัดมาถึงหอ...แสดดดด
เอาเหอะมันก็รักของมันเราก็อยู่ดูหนังสด
สบายใจเฉิบ~.....
วิวและทุกคนจงสัญญากับกุว่า
จ่ะไม่ลืมเรื่องที่เราเคยทำทุกอย่างร่วมกัน
สัญญา.........สัญญาห้าบาท
ชั้นตามไม่ทัน....อ่าโด่
กลับมาอั๊พแอ่นด้าวตามสัญญา
มีเรื่องมากมายมโหฬาลเลยเทอขา
อันแรกที่กุอยากจ่ะบอกเลย
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
พอล้ะไม่อยากย้ำมาก....
วันปรับสภาพกุเกือบจ่ะได้เป็น
"ขวัญใจค่าย"ซะแล้ว
โชคดีแกมร้าย
ของรางวัลเข็มจิ้มลูกโป่งใส่แป้ง....อ่าโด่
เกือบหลงกลพี่ พีเฟ็ค
กุโด่งดัง....บ้าบอเหมือนทุกที
ไม่เคยเปลี่ยน...อะไรๆก็เปลี่ยน
ปรับสภาพแม่งให้โดดหอสูง
พ่อมึงสิ....กุโดดๆเต้งๆ
เจ็บจิ๋มชิบหายเลย
เกือบเป็นหมันแล้วเทอ
บ่ายาโดดลงมาหน้าเขียวปั๊ด
เอากะเทอสิ........
วันนี้ท่าจ่ะอัพยาวเลยแหละ
อย่าเพิ่งเครียด...นะจ้ะ
วันรับน้องสุดหิน
กุเละๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเละมหึมาเลยเทอ
รับไม่ได้กับตัวเอง
ก่อนรับน้องฝนตกกระหน่ำ
ประดุจอยากให้พวกกุจมโคลนตาย
ไอ่ฝนบ้า......ป่อว์
ด้วยที่โรงเรียนของเรา
เป็นโรงเรียนวิด-คะนิด
พี่เค้าเลยเอาตะไคร้มาปักลงดินแล้วขอให้ฝนหยุดตก
ได้ผล...หยุดชะงักเลยเทอ
ก่อนที่จะหยุด
ได้รับการทรมานอย่างน่ารักจากพี่ๆ
ภายใต้คอนเส็บ"ยิ้มเปื้อนหน้า ใต้ฟ้าจุฬาภรณ"
จะทรมานแค่ไหนให้ยิ้มแล้วเงยหน้า
ป้าดดดดด.....ปวดคอ
กุอยู่ข้างๆโค้ดกะนักเรียนใหม่หน้าเหมือนบ่าวอมชื่ออั๋น
ซักพักลงจากศูนย์กีฬาแล้ววิ่งๆๆๆๆๆไปหน้าโรงเรียน
ไปอยู่ตรงหน้าป้ายสมาคมผู้ปกครอง
น้ำท้วมอีก.....โท้ฮานิ้ใคร่หุย
แล้วต้องคลานๆเข้าโรงเรียนแฉะๆแหมะๆ
เข้าไปก็โดนเลย....ส๊ะป๊ะอิ
กุโดนป้ายเด็กฝากอยู่น้ะ
ไม่ได้ถ่ายมาให้ดูไว้วันหลังก่อนเน้อ
กุโดนอุ้มด้วยว่ะ....น่ากลัวโคตร
เมียอิเถินกับเพื่อนมันโคตรแกล้งกุอ่ะ
ได้ดมโคลนจุฬาภรณด้วยเทอ
สงสารศัสยา...โคลนเข้ารูดัง
ไม่แน่ใจมีรูปมั้ยน้ะเดี๋ยวเข้าเวปโรงเรียนก่อน
อันนี้ตอนไปปรับสภาพมันไม่มีรูปตอนรับน้องให้ว่ะ
ออกกำลังกายตีห้าครึ่งง่วงหาพ่อ
พอรับน้องเส็ดภาคบ่าย
ว๊ากเก้อผู้ยิ่งใหญ่เสด็จแล้ว
แม่งพูด....ผมกับคุณชั้นกับเทอ
เสทือนใจว่ะพูดกุมึงยังจ่ะดีกว่า
ไม่ชอบว่ะเหมือนยังไงไม่รุ้
รู้สึกไม่ดีอยากได้แบบเถื่อนๆ
แต่ตลกดีว่ะ.....พี่เค้าพูดตลก
ห้ามหัวเราะด้วยน้ะมึง
มีคนหัวเราะแล้วพี่เค้าก็ตะคอกว่า
:เพื่อนคุณหัวเราะเพื่อนผมเห็นเพื่อนผมเป็นหมำหรือไง
ป้าดโท๊ะ...ฮานิ้โคตรตลกอ่ะ
แต่ว๊ากครั้งนี้เบๆมากแค่ยืนแล้วโดนด่าๆๆๆๆ
ไม่มีการทำร้ายใดๆเลยทั้งสิ้น
เซ็งว่ะ.......อิเด็กใหม่หน้าโง่
มันทำท่าเหมือนจะไม่เชื่อพวกกุ
ว่าเราเคยโดนอะไรมาก่อนหน้า
เล่าให้ฟังทำหน้าเหลอหลา
ทำท่าจ่ะไม่เชื่อ......รอวันไหนโดนก่อนเต้อะ
กุไปขอพี่เค้าว๊าก...เชื่อมั้ย
เชื่อเหอะขอจริงๆๆๆ
อิเด็กใหม่มันเย่อหยิ่งไม่เชื่อ
อยากให้มันโดนแต่พี่เค้าบอกว่า
ป๊าต๊อบและผอ.สั่งห้ามก้มหน้าปิดไฟ
ห้ามมีการเรียกว๊ากใดๆเกิดขึ้น
เสียใจมาก...ตอนนี้อยากโดนทำร้าย
แต่กุไม่ขอเอาพวกอิตวยน้ะ...ไร้ซึ่ง
พอว๊ากเส็ดก็ไปจับพี่รหัสต่อเลยว่ะไม่ได้อาบน้ำ
บูดๆๆๆงานนี้บูด.....กุได้พี่อิ๋งเป็นพี่รหัส
ไม่ต้องมาถามกุว่าคนไหน
กุเองยังเพิ่งเคยรู้ว่ามีพี่คนนี้อยู่โรงเรียนเราด้วย
แต่กุได้อ้ายแทนเป็นพี่เทคน้ะ
พี่เทค:พี่ที่ห้องทับเดียวกันคล้ายบัดดี้อย่างกุ4/2พี่เค้า5/2
กุรักพี่มอห้ามากๆเลยว่ะ
โคตรเคารพอ่ะตอนที่จะหมดค่ายปรับสภาพน้ะ
พี่เค้าโคตรดีกะพวกกุมากๆเลยว่ะ
พี่เค้าร้องไห้ด้วยแล้วบอกว่า
ไม่นึกว่าพวกเราจะดีแบบนี้
แล้วพี่เค้าก็กล่าวขอบคุณ
แล้วความเลวที่กุเคยทำไว้กะพี่เค้าก็ผุดๆๆๆๆขึ้นมาเต็มไปหมด
มันเลยล้นออกมาเป็นน้ำตา
เด็กเก่า:ร้องไห้เกือบทุกคน.....กระซิกๆ
เด็กใหม่:ร้องไห้ทำไมหลอ??
พี่เค้าจับมือเอาเทียนเรียงกันเป็นคำว่าเรา.....ร้องไห้เลยร้อนชิบหาย
พี่มอห้าดีที่สุดเลยตอนนี้มีความสุขมาก
โดยเฉพาะตอนที่มอตวยไม่อยุ่
สุขกายสบายใจ
เฮ้ยๆๆๆๆหอหนึ่งเปลี่ยนสี
เป็นสีส้มอ่อนๆ......ทำเพื่อห้องน้ำก็เหี้ยอย่างเดิม< < < < เนี่ยส้มแบบนี้เลย
เจ้าที่ก็ชุมเหมือนเก่า.....อ่าโด
ครูหอใหม่เกือบหมดเหลือคนเก่า2คน
หอชายคนส่วนหอหญิงก็นักมวยเก่า
กุไม่ทักไม่ไหว้ไม่อะไรกะมันเลย
ตอนเข้าหอวันแรกก็ด่าๆกุเล้าะ
รำคานชิบหายเลยว่ะ.....เข้าหอเซ้งมาก
โค๊ะ......อัพมาโคตรยาวไม่ถึงครึ่งหนึ่งที่เล่า
ใครอ่านมาถึงนี่ก็เยี่ยมยอดล้ะ
แต่กุจ่ะอัพต่อไปอ่านไม่อ่านเรื่องของพวกมึง
เพราะอัพทีหนึ่งก็ไม่ได้อัพยาวเลย
เข้าเรื่องต่อ.....
เมื่อตอนวันพุดที่23กุไปอาบฝนมา
สนุกสุดตีนโล่งมากสงสารอินุ่นเท้าแพลง
สะดุดกระโปร่งพื้นเมือล้ม....โง่สะใจไปเลยเทอ
แต่นุ่นสวยต้องสู้วิ่งกระเพกๆกะกุเขาด้วย
มีกะ อิเถิน อิแยมจิ อินุ่น
วิ่งกันสี่คนมีรูปมาฝากด้วย
อันนี้นอนกลางถนนแบบไม่อายใครเลยกล้องกุเกือบเจ้ง
วันนี้ที่25สอบของมหิดลยากโคตรพ่อ
เค้าจะคัดเอานักเรียนที่มีคะแนนผ่านเกณฑ์
ให้หัวล้ะหมื่น......ฮาไม่เอาโล้ะ
สอบมิติสัมพันทำได้น้ะเวลาน้องโคตรอ่ะ
เวลาก็น้อยมี40ข้อให้เวลา30นาที
สอบวิดคะนิดกุตอบได้ไม่ถึงสิบข้อเป็นอัตนัยซะด้วย
เล่าไรอีกดีวะ....วันนี้กุกลับบ้าน
แล้วต้องจากโรงเรียนไปอีกหนึ่งอาทิด
กุกลับมาผ่าฟันคุ้ดอีกข้องออก
แม่เลยให้หยุดอาทิดหนึ่งเลยแหละ
เพลาะมันจ่ะบวมเฉ่งเลยเทอ
แต่รอบกลับบ้านกลับวันที่30วันพุดเน้อ
กุน้ะพูดกลอกหูมันทุกวัน
2 มิถุนายน วันเกิดกุ
ไม่สนใจกุเลยหูทวนลมกันหมด
อ่า...โด่ต้องได้ของขวัญสักชิ้นสิ
เด็กใหม่ปีนี้แรดๆมีเยอะเชียวเทอ
น้องมอหนึ่งชื่อ นัด-นะ-รี
เต้นโรตีจนพี่สุล้มอ่ะ...คิดดู
แล้วก็มีมังสวีรัดชื่อฟ้า
กินมังสวีรัดเพราะกระเพาะไม่ย่อยเนื้อสัตว์
เต้นกระจุยกระจาย......กุชอบ
แต่อิพวกแรดแบบน่าตบก็มีเยอะแยะ
เอาเหอะ.....ยังไงก็เพื่อนกันว่ะ
เออนึกถึงตอนเต้นต้องไปเจาะเลือดด้วย
โคตรเจ็บอ่ะเค้าเจาะเอาไปตรวจโรค
คนอื่นเค้าไม่เจ็กันน้ะ
แต่คนที่ฉีดกับหมอผู้หญิงแม่งเจ็บกันระเนระนาด
กุนิ้เลือดไหลเยอะเลย....ปวดก็ปวดช้ำยังไม่หายเลย
แล้วก็ต้องถ่ายรูปด้วยกุนิ้
รูป....อัปรีเป็นที่สุด
โป้เหล่น่าสงสารเหลืออยู่ดอกเดียว
ตอนนี้มันกำลังชักชวนคนที่มีแวว
เข้าร่วมสมาคมนางฟ้ากะมัน
มีแววหลายคนเลยน้ะเว้ยที่กุดูอ่ะ
แต่ยังไม่แตกยังไม่รู้สถานะตัวเอง
ว่าเพศไหนกันแน่.. ..ซักพักคนรู้ตัว
ดีใจกับโป้เหล่ด้วยได้อยู่ห้องนอนเดียวกับน้องไบท์
แต่โป้เหล่ตัดใจซะแล่ว
ผองเพื่อน:โป้เหล่ดีใจมั้ยได้อยุ่กับน้องไบท์
โป้เหล่:ไม่อ่ะเฉยๆ
ผองเพื่อน:(อึ้งซักพัก!!).....โป้เหล่เค้าได้เป้าหมายใหม่แล้วหลอ
โป้เหล่:อืม
ผองเพื่อน:ใครว้ะ!?!....วิดหลอ
โป้เหล่:ไม่ใช้.....เป้าหมายของกุคือเอา3.5ไปให้แม่
ผองเพื่อน:อ้วก.....อ้ากกกก!!
พี่รหัสกุไปทักคนผิดเห็นอิเถินเป็นกุ
กุเสียใจมากเลยเทอ
ใครๆก็เห็นกุเป็มทอม
กุไม่ใช่น้ะเว้ย.....อ่าโด่
ไว้รอไปงานแต่งกุล้ะกันเน้อ
รูปกุเอาให้นิดเดียวน้ะไปดูที่สไลด์เอาเองเน้อ
เอามาซึ้งกันหน่อคิดถึงพวกมึงโคตรพ่ออ่ะตอนวันอาทิดเค้ามาเที่ยวกันเยอะแยะ
อยากร้องไห้ว่ะ...ได้กอดได้หอมแปบเดียว
ไปละ.......น้ำตาตกในเลยว่ะ
เดินไปไหนก็คิดถึงแต่ภาพเก่าๆตลอดเลยว่ะ
เสียใจมากเลยที่ไม่มีพวกมึงเหมือนเก่า
รู้มั้ยวันนั้นอิมลเอาข้าวฟืนมากินที่หอ
กินกันอยู่ไม่กี่คน
มีกุ อิกาว อิมล อิเถิน อิเบียนัน
แค่เนี้ย......แดกไม่หมดว่ะ
เหลือเล็กๆน้อย....พื้นที่มันกว้างเกินไปว่ะ
ไม่แออัดแล้วมันไม่สบายใจเลย
มาแย่งกุกินอีกดิวะ...มันเหงา
กลับมาก็ทำไรไม่รุ้เอาเฟรนชิบมาอ่าน
ก็คิดถึงๆๆๆๆๆมันคิดถึงมากๆ
อารมมันขึ้นว่ะ.....กุรักมึง
กุมาอิดิด.....
เล่าเรื่องตอนแผ่นดินไหวหน่อยสิ
เค้าวิ่งลงหอกันจ้าล่ะหวั่น
ส่วนกุนอนหลับปุ๋ยอยู่กับอิมลอิเถิน
ตกใจตื่นเค้าลงหอไปหมดแล้ว
ตื่นมาอิมลถาม
หนองมล:ทำไมเตียงสั่นวะ??(ง่วงสะลึมสะเลอ)
นงนุช:กำลังจ่ะตอบว่าอิกาวสั่นเตียงแต่กุเหลือบไปเห็นต้นไม้โยกด้วยเลยบอกว่าแผ่นดินไหว
ทุกคน:ทำหน้าเหลอหลาไม่สะทกสะท้านแล้วก็ค่อยๆเดินลงหอ
สักพักมันก็หยุดสรุป.......สนุกดี
กุอยากให้มันไหวอีกกุชอบว่ะ
มันตื่นเต้นดีกุสนุกน้ะเวลามีไรแบบนี้
เห็นเค้าวิ่งหนีกันตลกดี
จำได้มั้ยตอนที่หอสามที่ควันเต็มหอไปหมดเลยอ่ะ
วันนั้นก็สนุกวิ่งกันจ้าล่ะหวั่น
กว่าจ่ะลงหอมาได้เกือบตาย
พอแผ่นดินไหวเส็ดกุก็ไปสหกรณ์
ไปดูเทเลวี้ชั่น....มันเปลี่ยนที่ล้ะ
เปลี่ยนมาไว้ข้างสหกรณ์
สหกรณ์เปลี่ยนไปมากเลยเทอดูดีขึ้นเยอะ
กว้างก็กว้างดูเป็นระเบียบดี
เด๋วนี้อะไรๆก็ดีขึ้นเว้นแต่นิสัยเหี้ยๆของพวกบ้าอำนาจที่ไม่เคยเลือนลาง
อิเถินจอมงัดหอ
ตอนนี้ทุกหอเข้าออกได้หมดโดยฝีมือนังเถิน
วันนั้นเที่ยงคืนโดมาหอหนึ่งมาหาเมีย
อินี่ท่าจ่ะเงี่ยนจัดมาถึงหอ...แสดดดด
เอาเหอะมันก็รักของมันเราก็อยู่ดูหนังสด
สบายใจเฉิบ~.....
วิวและทุกคนจงสัญญากับกุว่า
จ่ะไม่ลืมเรื่องที่เราเคยทำทุกอย่างร่วมกัน
สัญญา.........สัญญาห้าบาท
